Z głębokim smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci śp. Jadwigi Rudnickiej – wybitnej patriotki, byłej poseł na Sejm I kadencji oraz senator Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji, wiernej córki ziemi lwowskiej, działaczki społecznej i osoby, która przez całe życie wspierała Polaków na Ukrainie.
Senator Jadwiga Rudnicka odeszła do Pana 25 stycznia 2026 roku, wieczorem w szpitalu w Gliwicach.
W imieniu Kongresu Oświaty Polonijnej oraz Żytomierskiego Obwodowego Związku Polaków na Ukrainie składamy Rodzinie, Bliskim oraz Przyjaciołom Zmarłej najszczersze wyrazy współczucia.
Requiescat in pace.
Jadwiga Rudnicka (ur. 29 sierpnia 1931 r. w Sokołówce Hetmańskiej koło Lwowa – zm. 25.01.2026 r. w Gliwicach).
Jadwiga Rudnicka była wybitną działaczką społeczną i niepodległościową, inżynierem chemikiem, parlamentarzystką Rzeczypospolitej Polskiej oraz gorliwą patriotką, wierną córką ziemi lwowskiej.
Absolwentka Wydziału Chemicznego Politechniki Śląskiej w Gliwicach (1964). W latach 1951–1954 pracowała jako asystent produkcji w Fabryce Odczynników Chemicznych w Gliwicach, a następnie (1955–1982) jako asystent i starszy projektant w Biurze Projektów „Prosynchem”.
Od września 1980 r. aktywnie zaangażowana w działalność NSZZ „Solidarność” – była wiceprzewodniczącą Komitetu Założycielskiego, a następnie przewodniczącą Komisji Zakładowej. Uczestniczyła w I i II Walnym Zjeździe Delegatów Regionu Śląsko-Dąbrowskiego. Była także członkiem Klubu Inteligencji Katolickiej w Gliwicach.
Po wprowadzeniu stanu wojennego zaangażowała się w pomoc działaczom podziemia niepodległościowego, rodzinom internowanych i represjonowanych, współpracując m.in. z Biskupim Komitetem Pomocy Uwięzionym i Internowanym w Katowicach. Organizowała zbiórki, spotkania samokształceniowe, współtworzyła Msze za Ojczyznę oraz Duszpasterstwo Ludzi Pracy w Gliwicach. W 1982 r. została zmuszona do odejścia z pracy i była inwigilowana przez aparat represji PRL.
W latach 1991–2011 pełniła funkcję pełnomocnika dyrektora ds. inwestycji w Centrum Onkologii – Instytucie im. Marii Skłodowskiej-Curie, Oddział w Gliwicach. Aktywnie uczestniczyła w życiu publicznym III RP: była posłem na Sejm RP (1991–1993), senatorem RP (2005–2007), radną Sejmiku Województwa Śląskiego (1998–2002) oraz radną Miasta Gliwice (2002–2005). Działała m.in. w Chrześcijańskiej Demokracji – Stronnictwie Pracy oraz w Stronnictwie Wierności Rzeczypospolitej. W latach 1997–2005 była prezesem Fundacji na rzecz Hospicjum w Gliwicach.
Szczególne miejsce w jej działalności zajmowała pomoc Polakom na Ukrainie – wspierała inicjatywy społeczne, kulturalne i patriotyczne środowisk polskich, pozostając w stałym kontakcie z organizacjami polonijnymi oraz okazując żywe zainteresowanie losem rodaków na Kresach, zwłaszcza na ziemi lwowskiej i Żytomierszczyźnie.
Za swoją postawę i zasługi została odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi (2011) oraz Krzyżem Wolności i Solidarności (2016).
Pozostanie w pamięci jako osoba niezłomna, oddana Polsce, ludziom i wartościom, którym służyła przez całe życie.
www.zozpu.org
